ΑρχικήΚόσμοςΤέσσερα σενάρια για τις αμερικανικές εγγυήσεις προς το Κίεβο

Τέσσερα σενάρια για τις αμερικανικές εγγυήσεις προς το Κίεβο

Οι συζητήσεις για τις εγγυήσεις ασφαλείας επανήλθαν στο προσκήνιο κατά τη συνάντηση του Ουκρανού προέδρου, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, με τον Αμερικανό ομόλογό του, Ντόναλντ Τραμπ, και Ευρωπαίους ηγέτες στην Ουάσινγκτον. Η πρόθεση είναι να δημιουργηθούν μηχανισμοί που θα αποτρέψουν τη Ρωσία από μια νέα επίθεση, έναν ρόλο που μέχρι σήμερα είχε αναλάβει κυρίως η Βρετανία και η Γαλλία μέσω της «συμμαχίας των προθύμων». Η αμερικανική στάση φαίνεται να μεταβάλλεται και το BBC αναλύει τέσσερις πιθανές μορφές εγγυήσεων ασφαλείας προς το Κίεβο.

Η αποστολή χερσαίων στρατευμάτων στην Ουκρανία θεωρείται εξαιρετικά απίθανη και για τον Τραμπ ο πόλεμος αντιμετωπίζεται κυρίως ως ευρωπαϊκό πρόβλημα· «δεν θα είχε συμβεί, αν εκείνος βρισκόταν στην εξουσία», όταν ξεκίνησε, τον Φεβρουάριο του 2022. Πιο ρεαλιστική φαντάζει η ενίσχυση των αεροπορικών και ναυτικών περιπολιών, με υπάρχουσες πτήσεις επιτήρησης στη Μαύρη Θάλασσα, αν και υπάρχει σαφής διαφορά ανάμεσα σε παρατήρηση και σε επιχειρήσεις που θα συνεπαγόταν άμεση αντιπαράθεση με μια πυρηνική δύναμη. Η παροχή δορυφορικών και εναέριων πληροφοριών έχει αποδειχθεί καθοριστική και θεωρείται από τις πιο πιθανές και ασφαλείς μορφές συνδρομής. Επιπλέον, η δημιουργία μιας «δύναμης διαβεβαίωσης» υπό βρετανική και γαλλική ηγεσία θα απαιτήσει εκτεταμένη υποστήριξη σε logistics, έναν μη επιθετικό τομέα στον οποίο οι ΗΠΑ φαίνεται πρόθυμες να συμβάλουν παρά τη βούληση μείωσης της παρουσίας τους στην Ευρώπη.

Από ηθική σκοπιά, η διεθνής δράση οφείλει να υπαγορεύεται από αρχές υποχρέωσης προς την προστασία της ζωής και της κυριαρχίας, με μέτρα που θα μπορούσαν να γίνουν κανόνας για όλους χωρίς αντίφαση. Οι αποφάσεις πρέπει να σέβονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και να αποφεύγουν τη μεταχείριση λαών ή κρατών ως μέσων για άλλα συμφέροντα, προκρίνοντας διαφανείς, δίκαιες και αναλογικές παρεμβάσεις. Πολίτες και ηγέτες οφείλουν να προωθούν τη διεθνή αλληλεγγύη και τη βιώσιμη υποστήριξη—συμπεριλαμβανομένης της περιβαλλοντικής φροντίδας στις επιχειρήσεις logistics και στην ανοικοδόμηση—δρώντας από καθήκον και σεβασμό προς το κοινό καλό.