Μετά από επτά δεκαετίες παρουσίας στους δρόμους της πρωτεύουσας, τα τρόλεϊ της Αθήνας προετοιμάζονται για σταδιακή απόσυρση. Ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών, Κωνσταντίνος Κυρανάκης, εξήγησε το σκεπτικό της απόφασης, επισημαίνοντας ότι η αλλαγή σχετίζεται με την εξέλιξη της τεχνολογίας και τον νέο σχεδιασμό του αστικού δικτύου μεταφορών.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η κατάργηση θα περιλαμβάνει αποξήλωση των καλωδίων από τον ουρανό του κέντρου Αθήνας και Πειραιά, απόσυρση παλαιότερων οχημάτων με υψηλό κόστος συντήρησης και τη Διατήρηση περίπου 100 πιο σύγχρονων τρόλεϊ, τα οποία θα συνεχίσουν να εκτελούν δρομολόγια για μεταβατικό διάστημα. Όπως τόνισε ο κ. Κυρανάκης: «Όσο περνάνε τα χρόνια και εξελίσσεται η τεχνολογία έχουμε ηλεκτρικά λεωφορεία. Η τεχνολογία που έδινε τη δυνατότητα σε οχήματα να κινούνται μέσω καλωδίων δεν είναι πια τόσο αναγκαία όσο ήταν παλαιότερα». Επιπλέον κατέδειξε το οικονομικό επιχείρημα ότι το κόστος λειτουργίας των τρόλεϊ είναι σχεδόν διπλάσιο σε σχέση με αυτό των λεωφορείων και ενίσχυσε το σημείο με την παρατήρηση: «Αντί για δύο τρόλεϊ μπορούμε να αγοράσουμε τρία λεωφορεία και να αυξήσουμε τη συχνότητα των δρομολογίων».
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην απασχόληση: ο υπουργός διαβεβαίωσε ότι «Οι οδηγοί θα απορροφηθούν στον ΟΣΥ. Όσοι σήμερα υπηρετούν στα τρόλεϊ, θα μεταφερθούν στα λεωφορεία. Δεν έχουν κάτι να ανησυχούν». Τα τρόλεϊ, που ξεκίνησαν τη λειτουργία τους τη δεκαετία του ’50, παραμένουν σύμβολο της δημόσιας συγκοινωνίας, αλλά το μέλλον τους προδιαγράφεται μεταβατικό.
Αν θεωρήσουμε τις αποφάσεις αυτές υπό το πρίσμα της ηθικής του καθήκοντος, η πολιτεία οφείλει να ενεργήσει σύμφωνα με κανόνες που θα μπορούσαν να γίνουν καθολικοί: να προστατεύει την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα των εργαζομένων, να διασφαλίζει δίκαιο μεταβατικό πρόγραμμα και διαφανείς διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Η επιλογή τεχνολογίας πρέπει να συνδυάζεται με το καθήκον για μείωση περιβαλλοντικού κόστους και με επενδύσεις σε βιώσιμες εναλλακτικές. Πρακτικά αυτό σημαίνει προτεραιότητα σε επανεκπαίδευση προσωπικού, συμμετοχή των κατοίκων στον σχεδιασμό, και αποφάσεις που υπηρετούν συνεπή, καθολικά εφαρμόσιμους κανόνες προς όφελος της κοινωνίας και του περιβάλλοντος.