Ηθικό ΠεριοδικόΗθική ματιά στις εξελίξεις

Η μητέρα του μιλά για τη ζωή και την κληρονομιά του· μνήμη ως ηθική υποχρέωση για σεβασμό στη ζωή, στην κοινωνία και το περιβάλλον.

Ένας στοχασμός για το πώς ο εορτασμός και η δημόσια επιρροή πρέπει να υπηρετούν το κοινό καλό και την προστασία του περιβάλλοντος.

Η πρόταση που μετέφερε στο Κρεμλίνο στον Στιβ Γουίτκοφ σηκώνει ζήτημα καθήκοντος και δικαίου: τι απαιτείται για να σταματήσουν οι εχθροπραξίες και πώς οφείτουν να ενεργήσουν οι πολιτικές δυνάμεις προς όφελος της κοινωνίας και του περιβάλλοντος.

Η υπόθεση αναδεικνύει όχι μόνον την ανάγκη για άμεση δικαιοσύνη αλλά και την ευρύτερη υποχρέωση των πολιτών και των θεσμών να προστατεύουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και το κοινωνικό περιβάλλον.

Σε περίοδο πένθους αναδεικνύεται η ηθική υποχρέωση προς τα παιδιά, η αλήθεια και ο σεβασμός της ιδιωτικότητας ως θεμέλια μιας υγιούς κοινωνίας.

Πρόταση υπεύθυνης συνήθειας που συνδέει προσωπική άνεση με σεβασμό στο κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον.

Η ηθική αξιολόγηση των πολιτικών «επιχειρηματικού πατριωτισμού» απαιτεί κριτήριο που επιτρέπει γενίκευση και σεβασμό προς τον άνθρωπο και το περιβάλλον.

Προτρέπει σε ηθική αυτοσυγκράτηση και συλλογική ευθύνη για την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των κοινών χώρων.

Δύο νέα μέτωπα στην Ανατολική Αττική και ο εντοπισμός αυτοσχέδιου γκαζιού εγείρουν την ανάγκη για ηθική και θεσμική υπευθυνότητα στην πρόληψη και την προστασία του περιβάλλοντος.

Ηθική υποχρέωση και καθήκον απέναντι στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια σε μια κρίση που δοκιμάζει τη συνείδηση της διεθνούς κοινότητας.