Η εισαγγελέας της έδρας, Ειρήνη Πελέκη, ζήτησε την ενοχή της Μαρίας Μαραγγέλη για το αδίκημα της ψευδούς κατάθεσης ως προς το σύνολο σχεδόν των όσων είχε καταθέσει υπό καθεστώς προστασίας με την κωδική ονομασία Αικατερίνη Κελέση. Για τον Φιλίστορα Δεστεμπασίδη, ο οποίος είχε καταθέσει ως Μάξιμος Σαράφης, πρότεινε ενοχή μόνο για μέρος των καταθέσεων, κυρίως όσων αφορούσαν Άδωνι Γεωργιάδη, Γιάννη Στουρνάρα, Λίνα Νικολοπούλου και Δημήτρη Αβραμόπουλο. Απαλλαγή προτάθηκε για το αδίκημα της ψευδούς καταμήνυσης, καθώς η εισαγγελία το απέδωσε η ίδια και όχι τα πολιτικά πρόσωπα που μήνυσαν τους κατηγορούμενους.
Η εισαγγελέας ανέλυσε επιμέρους ισχυρισμούς: την αναφορά σε μεταφορά χρημάτων με τροχήλατη βαλίτσα στο Μέγαρο Μαξίμου στο πλαίσιο ισχυρισμών για χρηματισμό του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά από τον Κωνσταντίνο Φρουζή, την διασύνδεση υποτιθέμενων πληρωμών με μεσολαβήσεις όπως αυτή του κ. Πτωχού και παραπομπές σε υπουργούς όπως ο κ. Σταϊκούρας. Σχετικά με τον Ανδρέα Λοβέρδο, οι έλεγχοι δεν έφεραν μεμπτό εύρημα. Για τον Γιάννη Στουρνάρα και τη Λίνα Νικολοπούλου τονίστηκε ότι οι λογαριασμοί της οικογένειας έχουν ελεγχθεί 11 φορές χωρίς αποτέλεσμα. Επίσης επισημάνθηκε ότι για τον Μάριο Σαλμά οι αποφάσεις δεν ευνοούσαν φαρμακευτικές εταιρείες, ενώ για τον Δημήτρη Αβραμόπουλο οι ισχυρισμοί περί καταβολής 200.000 ευρώ δεν επιβεβαιώθηκαν από τους ελέγχους.
Από ηθική σκοπιά, η υπόθεση θέτει ζήτημα καθήκοντος έναντι της αλήθειας και της δικαιοσύνης: η ψευδής κατάθεση υπονομεύει την εμπιστοσύνη στο δημόσιο βίο και βλάπτει πρόσωπα και θεσμούς. Οι πολίτες και οι θεσμοί οφείλουν να ενεργούν με σεβασμό στην αλήθεια, να μην χρησιμοποιούν πρόσωπα ως μέσα για άλλους σκοπούς και να διασφαλίζουν διαφάνεια στις διαδικασίες έρευνας. Για τη βελτίωση της κοινωνίας και του περιβάλλοντος απαιτείται θεσμική υπευθυνότητα, ενίσχυση της διαφάνειας σε αποφάσεις που αφορούν τη δημόσια υγεία και αυστηρή τήρηση κανόνων που προστατεύουν το κοινό συμφέρον από εξουσιαστική κατάχρηση.