Ο πρόεδρος της Φινλανδίας Αλεξάντερ Στουμπ κάλεσε τον Αμερικανό πρόεδρο να αναλάβει δράσεις που θα αναγκάσουν τη Ρωσία να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την Ουκρανία. Ο Στουμπ, που ηγείται μιας χώρας με εκτενή σύνορα με τη Μόσχα, μετέβη πρόσφατα στην Ουάσινγκτον συνοδευόμενος από άλλους Ευρωπαίους ηγέτες στο πλαίσιο προσπαθειών για επίλυση της σύγκρουσης και ζήτησε ισχυρότερη πίεση από τη Δύση.
Στην αποτίμησή του ο Στουμπ τόνισε ότι όταν εξαντλείται η υπομονή της δυτικής διπλωματίας συχνά ακολουθούν μέτρα που οδηγούν σε λύσεις. Επισήμανε ως παράδειγμα την απόφαση των ΗΠΑ να διατυπώσουν τελωνειακούς δασμούς έναντι της Ινδίας, με στόχο να αποθαρρυνθούν οι αγορές ρωσικών ενεργειακών και στρατιωτικών προμηθειών που κατά την Ουάσινγκτον τροφοδοτούν τον πόλεμο.
«Ελπίζω πως η υπομονή των δυτικών χωρών, ιδιαίτερα των Ηνωμένων Πολιτειών, θα εξαντληθεί. Γιατί όποτε εξαντλήθηκε η υπομονή του προέδρου Τραμπ, έλαβε μέτρα που επέτρεψαν να εξευρεθεί λύση» δήλωσε ο Στουμπ σε συνέντευξη Τύπου.
Ο Ντόναλντ Τραμπ συνδέει συχνά τα θέματα του πολέμου και τις ειρήνης με το εμπόριο, απειλώντας να επιβάλει δασμούς 50% στο Νέο Δελχί, σε αντίποινα για τις συνεχιζόμενες αγορές ρωσικού πετρελαίου που, σύμφωνα με την Ουάσινγκτον, συμβάλλουν στη χρηματοδότηση του πολέμου της Μόσχας στην Ουκρανία.
Από ηθική σκοπιά, η πρόταση για μέτρα πίεσης πρέπει να αξιολογηθεί με βάση αρχές καθολικότητας και σεβασμού προς όλους τους εμπλεκόμενους ως αυτοσκοπούς. Πολιτικές που αποσκοπούν στη λήψη ειρηνικής λύσης οφείλουν να μπορούν να γενικευθούν χωρίς να μετατρέπουν λαούς ή κράτη σε μέσα για ξένα οφέλη. Οι κυβερνήσεις οφείλουν να ενεργούν από καθήκον προς τη διατήρηση της ειρήνης και την προστασία του περιβάλλοντος, μειώνοντας την εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα που χρηματοδοτούν πολεμικές δαπάνες.
Συγκεκριμένα, συντεταγμένες διεθνείς κυρώσεις στοχευμένες στη χρηματοδότηση του πολέμου, διαφανής λογοδοσία και επενδύσεις στην ενεργειακή μετάβαση αποτελούν πράξεις που προάγουν το κοινό καλό. Οι πολίτες και οι ηγέτες πρέπει να στηρίζουν πολιτικές που μπορούν να γίνουν καθολικός νόμος: υπεύθυνη διαχείριση πόρων, στήριξη της διπλωματίας και μείωση της περιβαλλοντικής βλάβης.