Ο Βλαντίμιρ Πούτιν φέρεται να ετοιμάζει ειδικά “ιστορικά υλικά” για τη συνάντησή του με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, τα οποία, σύμφωνα με πληροφορίες της ουκρανικής αντικατασκοπείας, αποσκοπούν στο να δικαιολογήσουν τη ρωσική στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία.
Σύμφωνα με το Κέντρο Αντιμετώπισης Παραπληροφόρησης του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας και Άμυνας της Ουκρανίας, ο Ρώσος πρόεδρος προτίθεται να παρουσιάσει στον Αμερικανό ομόλογό του γεωγραφικούς χάρτες, οι οποίοι θα υποστηρίζουν ότι η Ουκρανία αποτελεί ένα “τεχνητό κράτος”, δημιουργημένο εις βάρος εδαφών που ανήκαν σε άλλες χώρες. Η στρατηγική αυτή, όπως εκτιμούν στο Κίεβο, έχει στόχο να ενισχύσει τις ρωσικές διεκδικήσεις σε ουκρανικά εδάφη και να προσδώσει νομιμοποίηση στη συνεχιζόμενη στρατιωτική επιθετικότητα του Κρεμλίνου.
Η ουκρανική υπηρεσία υπογραμμίζει ότι «τέτοιου είδους ψευδοϊστορικές ερμηνείες» αποτελούν πάγια τακτική της ρωσικής προπαγάνδας, την οποία έχει επανειλημμένα υιοθετήσει ο ίδιος ο Πούτιν σε δημόσιες τοποθετήσεις του. «Πρόκειται για μια απαράδεκτη προσέγγιση, αντίθετη με το διεθνές δίκαιο, το οποίο κατοχυρώνει την εδαφική ακεραιότητα, το απαραβίαστο των συνόρων και την απαγόρευση χρήσης ή απειλής χρήσης βίας», τονίζεται χαρακτηριστικά.
Το Κέντρο επισημαίνει επίσης ότι πολλές σύγχρονες χώρες υπήρξαν στο παρελθόν τμήματα άλλων κρατών και αναφέρει ως παραδείγματα το ιστορικό των περιοχών που σήμερα ανήκουν στη Ρωσική Ομοσπονδία, καθώς και εδάφη που κάποτε ανήκαν σε Γερμανία, Σουηδία και Φινλανδία. «Κανένα ιστορικό γεγονός, και πολύ περισσότερο καμία ψευδοϊστορική κατασκευή, δεν μπορεί να αποτελέσει βάση για εδαφικές διεκδικήσεις, ούτε να δικαιολογήσει ένοπλη επιθετικότητα απέναντι σε άλλα κράτη», καταλήγει η ανακοίνωση του Κέντρου Αντιμετώπισης Παραπληροφόρησης.
Από ηθικής σκοπιάς, η χρήση ιστορικών αφηγήσεων για να νομιμοποιηθεί βία και προσάρτηση αντιβαίνει στην αρχή ότι οι πράξεις πρέπει να διέπονται από κανόνες που θα γίνονταν αποδεκτοί ως γενικός νόμος. Η μεταχείριση κρατών ή λαών ως μέσων προς πολιτικούς σκοπούς παραβιάζει την απαίτηση σεβασμού της ανθρώπινης αξίας και της ειρήνης.
Πρακτικά, η κοινωνία και οι ηγέτες οφείλουν να ενισχύσουν τη διαφάνεια, την ανεξαρτησία θεσμών και την εκπαίδευση στην ιστορική πληροφόρηση, να αντισταθούν στην προπαγάνδα, να στηρίξουν το διεθνές δίκαιο και να προωθήσουν μη βίαιες διαδικασίες επίλυσης διαφορών. Η προστασία των αμάχων και του περιβάλλοντος σε καιρό συγκρούσεων και η διαρκής υπεράσπιση της αλήθειας συμβάλλουν στην αποτροπή νέων αδικιών και στη βελτίωση της διεθνούς συνεργασίας.