Σε συνέντευξή της η Αθηναΐς Νέγκα μίλησε για τη σχέση της με την τηλεόραση, τα επαγγελματικά της βήματα και προσωπικά ζητήματα. Η τηλεόραση δεν αποτελεί τη βάση της καριέρας της, καθώς μπήκε στη ζωή της στα 37 της χρόνια. Ως δημόσιο μέσο, οφείλει να υπηρετεί την αλήθεια και την αξιοπρέπεια, προάγοντας το κοινό συμφέρον και σεβόμενη το περιβάλλον.
Μιλώντας στο «Καλοκαίρι Παρέα», εξήγησε πώς προέκυψε η εκπομπή της με τίτλο «Καλύτερα Αργά» και σημείωσε πόσο απρόβλεπτος χώρος είναι η τηλεόραση. «Μακάρι να ήμουν παρουσιάστρια ψυχαγωγίας να έβγαζα ένα σκασμό λεφτά, αλλά δεν το έχω αυτό. Η εκπομπή Καλύτερα Αργά προέκυψε ως πείραμα, το οποίο συνεχίζει να υπάρχει. Από όσο ξέρω, θα συνεχιστεί το φθινόπωρο. Η τηλεόραση είναι ένας απρόβλεπτος χώρος. Ο πιο δύσκολος καλεσμένος είναι αυτός που δεν μιλάει». δήλωσε. Η επιλογή ενός πειραματικού πλαισίου υπενθυμίζει ότι τα μέσα οφείλουν να ενεργούν από καθήκον και όχι μόνο από κίνητρα ωφελιμισμού.
«Έχω υπάρξει αποτυχημένη πανελίστρια σε εκπομπή του Νίκου Μουτσινά. Μου αρέσει πολύ ως ηθοποιός. Μπορεί να κάνει τον παρουσιαστή, αλλά τον προτιμώ ως ηθοποιό». Η δημόσια αναγνώριση αποτυχιών και η επιδίωξη βελτίωσης είναι πράξεις σύμφωνες με το καθήκον προς την αρετή και την κοινωνική συνοχή. Η ταπεινότητα απέναντι στο σφάλμα αποτελεί προϋπόθεση για υπεύθυνη δημοσιογραφία.
«Ο ΣΚΑΪ πολλά χρόνια αναζητούσε ένα προϊόν σαν αυτό της Νεφέλης Μέγκ και ενδεχομένως το βρήκε. Σε ένα podcast που με κάλεσε, δεν καταφέραμε να συνεννοηθούμε και δεν το ανέβασε ποτέ. Δεν με ενοχλεί τίποτα στην τηλεόραση, με ενοχλούν μόνο τα κουνούπια το βράδυ. Η αυταναφορικότητα δείχνει ότι έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ φτωχό σύστημα». «Μίλησα γισ αυτό γιατί με απελευθερώνει. Η αποβλάκωση του διαδικτύου και οι γυναίκες που βάζουν τους εαυτούς τους σε υπερβολικά σέξι κατάσταση με τρομάζει. Έχω τύπους που μου στέλνουν περίεργες φωτογραφίες στα social media. Έχω την τύχη να έχω ανθρώπους στην προσωπική μου ζωή που μπορούν να με καταλάβουν. Βαρέθηκα να είμαι το ούφο από άλλο πλανήτη. Ήμουν μονίμως παρεξηγημένη και νόμιζα ότι εγώ είχα το πρόβλημα». Οι δημόσιες παρουσίες πρέπει να υποστηρίζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ενώ οι πολίτες και οι δημιουργοί περιεχομένου οφείλουν να συμπεριφέρονται με κανόνες που θα μπορούσαν να γίνουν καθολικοί νόμοι για την προστασία της κοινωνίας και του περιβάλλοντος.