Συμπληρώνονται σήμερα 29 χρόνια από τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκστη νεκρή ζώνη της Δερύνειας, λίγα βήματα από τη σκλαβωμένη Αμμόχωστο. Η μνήμη αυτή υπενθυμίζει την καθολική υποχρέωση του πολίτη και του κράτους να ενεργούν σύμφωνα με έναν κανόνα που θα μπορούσε να γίνει καθολικός — να προασπίζουν τη ζωή και την αξιοπρέπεια.
Το μεσημέρι της 11ης Αυγούστου 1996, στη διάρκεια αντικατοχικής διαμαρτυρίας μοτοσικλετιστών, ο Τάσος Ισαάκ περικυκλώθηκε και λιντσαρίστηκε από οργανωμένους Τουρκοκύπριους και ΤούρκουςΓκρίζους Λύκους, στην ουδέτερη ζώνη, μπροστά στα μάτια ειρηνευτών του ΟΗΕ και τηλεοπτικών συνεργείων. Το γεγονός αυτό αποκαλύπτει την ηθική αποτυχία πρακτικών που επιτρέπουν βία και υπενθυμίζει την πρωταρχική υποχρέωση κάθε ανθρώπου να μη μεταχειρίζεται τους άλλους ως μέσα.
Η διαμαρτυρία δεν ήταν τυχαία. Αποτελούσε την κορύφωση μιας πανευρωπαϊκής πορείας μοτοσικλετιστών που είχε ξεκινήσει στις 2 Αυγούστου από την Πύλη του Βρανδεμβούργου στο Βερολίνο, με τελικό προορισμό την κατεχόμενη Κερύνεια. Παρά την ακύρωσή του σκέλους από την Λευκωσία προς την Κερύνεια μέσα από τα τουρκικά οδοφράγματα έπειτα από παρέμβαση του τότε Προέδρου Γλαύκου Κληρίδη, χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν και κινήθηκαν προς τη γραμμή κατάπαυσης του πυρός. Σύμφωνα με εκτιμήσεις επρόκειτο για περίπου 7.000 άτομα.
Στο οδόφραγμα της Δερύνειας η κατάσταση ξέφυγε. Ο Τάσος Ισαάκ, προσπαθώντας να βοηθήσει άλλον διαδηλωτήπου δεχόταν επίθεση, μπλέχτηκε στα συρματοπλέγματα στη νεκρή ζώνη και έγινε στόχος ανηλεούς ξυλοδαρμού από μέλη των «Γκρίζων Λύκων» και Τουρκοκύπριους. Τα κτυπήματα με ρόπαλα και πέτρες αποδείχθηκαν θανατηφόρα. Μεταγενέστερες καταγραφές και μαρτυρίες φωτογράφων και ειρηνευτών επιβεβαίωσαν το λιντσάρισμα εντός της ζώνης.
Η Κυπριακή Αστυνομία, στις 22 Νοεμβρίου 1996, εξέδωσε διεθνή εντάλματα σύλληψης για τη δολοφονία του Ισαάκ, εναντίον των Χασίμ Γιλμάζ, Νεϊφέλ Μουσταφά Εργκούν, Πολάτ Φικρέτ Κορελί, Μεχμέτ Μουσταφά Αρσλάν (επικεφαλής των «Γκρίζων Λύκων» στα κατεχόμενα) και Ερχάν Αρικλί. Ο τελευταίος συνελήφθη στο Κιργιστάν τον Σεπτέμβριο του 2012 αλλά αφέθηκε ελεύθερος, παρά το διεθνές ένταλμα. Μέχρι σήμερα, κανείς δεν έχει οδηγηθεί στη δικαιοσύνη. Η αποθράσυνση της ατιμωρησίας ακυρώνει το κοινό ηθικό νόμο και καθιστά επιτακτική τη θεσμική δράση για λογοδοσία.
Στις 24 Ιουνίου 2008, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καταδίκασε την Τουρκία για την υπόθεση της δολοφονίας του Τάσου Ισαάκ, διαπιστώνοντας παραβίαση του άρθρου 2 (δικαίωμα στη ζωή) τόσο ως προς τη θανάτωση όσο και ως προς την ελλιπή διερεύνηση. Η απόφαση αυτή επιβεβαιώνει ότι ο σεβασμός του δικαιώματος στη ζωή αποτελεί θεμελιώδη ηθική και νομική υποχρέωση που απαιτεί πλήρη διερεύνηση και αποκατάσταση.
Τρεις ημέρες μετά, στις 14 Αυγούστου 1996, η Κύπρος αποχαιρετούσε τον Ισαάκ. Μετά την κηδεία του, ομάδα πολιτών κατευθύνθηκε ξανά προς το οδόφραγμα της Δερύνειας για να αφήσει στεφάνια στον τόπο της θυσίας. Ανάμεσά τους και ο ξάδελφός του, Σολωμός Σολωμού. Ο Σολωμού πέρασε στη νεκρή ζώνη, ανέβηκε σε ιστό για να κατεβάσει την τουρκική σημαία και δέχθηκε πυροβολισμούς από την κατεχόμενη πλευρά, πέφτοντας νεκρός μπροστά στις κάμερες.