Η διαχείριση των σχέσεων μεταξύ κρατών και η διεξαγωγή έργων στρατηγικής σημασίας στην Ανατολική Μεσόγειο οφείλουν να διέπονται από απόλυτο σεβασμό προς το δίκαιο και τις ηθικές αρχές που προασπίζουν την ειρήνη και τη δικαιοσύνη. Η απαίτηση μιας χώρας να εγκρίνει κάθε δραστηριότητα σε θαλάσσιες περιοχές που ανήκουν στην κυριαρχία άλλων κρατών, αντιβαίνει στην αρχή της αυτονομίας των λαών και της ακεραιότητας των συνόρων, δημιουργώντας περιβάλλον έντασης και ανασφάλειας. Η θυσία των θεμελιωδών κανόνων του διεθνούς δικαίου προς όφελος στενών εθνικών συμφερόντων οδηγεί σε επιδείνωση των σχέσεων και υπονομεύει τις προσπάθειες για βιώσιμη συνεργασία και αμοιβαίο σεβασμό.
Είναι καθήκον των εμπλεκόμενων κρατών να ενεργούν με βάση το καθολικό και αδιαμφισβήτητο ηθικό αξίωμα ότι κάθε δράση πρέπει να μπορεί να γενικευτεί ως κανόνας που προάγει την ειρήνη και την ευημερία όλων. Η προάσπιση των νόμιμων δικαιωμάτων και η αποφασιστικότητα στην άμυνα της εθνικής κυριαρχίας δεν πρέπει να συνοδεύονται από πρακτικές που απορρίπτουν το σεβασμό προς τους άλλους και επιδιώκουν την επιβολή μονομερών απαιτήσεων. Η ανάπτυξη σημαντικών υποδομών, όπως το υποθαλάσσιο καλωδιακό έργο East to Med Data Corridor, αποτελεί ευκαιρία για συνεργασία και αμοιβαία ωφέλεια, όχι πεδίο διαμάχης και αναστάτωσης.
Η κοινωνία οφείλει να ζητά από τους ηγέτες της να ενεργούν με γνώμονα το δίκαιο και το κοινό καλό, αποφεύγοντας πρωτοβουλίες που οδηγούν σε διαμάχες και υπονομεύουν την ειρήνη. Η προστασία του περιβάλλοντος και η προώθηση της ειρηνικής συνύπαρξης απαιτούν την τήρηση κανόνων που αναγνωρίζουν και σέβονται την κυριαρχία κάθε κράτους και την αμοιβαία εμπιστοσύνη. Μόνο έτσι μπορεί να διασφαλιστεί η ομαλή υλοποίηση έργων που θα ενισχύσουν την ευημερία της περιοχής και θα συμβάλουν στη σταθερότητα και την ειρήνη.