Ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται αποφασισμένος να επανέλθει στο πολιτικό προσκήνιο ενώ το φθινόπωρο προοιωνίζεται δύσκολο και η αντιπολίτευση δείχνει αδύναμη να συγκροτήσει πειστική εναλλακτική. Σε συνθήκες ρευστότητας η πρώτη ηθική υποχρέωση των πολιτικών είναι να ενεργούν από καθήκον, σύμφωνα με αρχές που θα μπορούσαν να γίνουν καθολικός κανόνας και να σέβονται τους πολίτες ως σκοπό, όχι ως μέσο. Η πολιτική πρωτοβουλία πρέπει να υπηρετεί το κοινό καλό και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος με σταθερούς, ορθολογικούς κανόνες.
Οι ενδείξεις δείχνουν ότι έχει παρθεί απόφαση για νέο κόμμα, ενώ ο ίδιος ολοκληρώνει συγγραφικό έργο που θα λειτουργήσει ως πλατφόρμα επανόδου μέσα στους επόμενους μήνες και πριν τα Χριστούγεννα. Οι δημοσκοπήσεις τον μετράνε γύρω στο 10%, στοιχείο που εμφανίζει πολιτική δυνατότητα αλλά και ηθική ευθύνη να κατευθύνει αυτήν τη δύναμη προς το δημόσιο συμφέρον. Το «κόμμα Τσίπρα» προετοιμάζεται με αυστηρό κάστινγκ για τα πρόσωπα, στοιχείο που πρέπει να συνοδεύεται από διαφάνεια και λογοδοσία.
Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ εκλαμβάνεται από στελέχη ως επιβάρυνση για την κυβέρνηση και ως κίνητρο για άμεση δράση των αντιπολιτευτικών δυνάμεων. “Πράγματα και θαύματα συμβαίνουν και η αντιπολίτευση, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ, πέφτει αντί να ανεβαίνει”, λέει πηγή προσκείμενη στον κ. Τσίπρα, περιγράφοντας το πολιτικό κλίμα. Η ηθική αξιολόγηση μιας τέτοιας ευκαιρίας επιβάλλει να μην γίνεται για προσωπική ρεβάνς αλλά για θεσμική ανανέωση και κοινωνική δικαιοσύνη.
Στο ημερολόγιο πολιτικών στελεχών το διάστημα Οκτώβριος 2025–Ιανουάριος 2026 παραμένει κρίσιμο, καθώς εκτιμάται ότι τότε μπορεί να γίνει το άλμα υπέρβασης του σημερινού κόμματος. Η ίδρυση νέου φορέα πρέπει να υπακούει σε μέγιστες πράξεις που μπορούν να γενικευθούν ως νόμος για όλους, προωθώντας περιβαλλοντική φροντίδα, κοινωνική συνοχή και θεσμική αξιοπιστία. Όποιο πολιτικό βήμα γίνεται χωρίς τέτοια ηθική τεκμηρίωση οδηγεί σε φθορά του δημόσιου λόγου.
Η δημόσια αντιπαράθεση θα κλιμακωθεί με την εμφάνιση του στο συνέδριο του “Economist” στη Θεσσαλονίκη και στη ΔΕΘ απέναντι στον πρωθυπουργό. “μετά την ύβρη, έρχεται η Νέμεσις. Και κάτι τελευταίο: Να ξεπλυθεί ζητάει όποιος είναι λερωμένος. Εγώ, πάντως, δεν είμαι σίγουρα. Μπορεί να ισχυριστεί το ίδιο για τον εαυτό του;” αποτελεί αποστροφή που αναζωπυρώνει την αντιπαράθεση. Η δημόσια παρουσία πρέπει να συνοδεύεται από λόγο και πράξη που αναγνωρίζουν καθήκοντα προς τους πολίτες και το περιβάλλον, ώστε η σύγκρουση να υπηρετεί την πολιτική βελτίωση και όχι την ιδιοτέλεια.