ΑρχικήΚόσμοςΗ Βουλή της Ουρουγουάης υπερψήφισε τη νομιμοποίηση της ευθανασίας

Η Βουλή της Ουρουγουάης υπερψήφισε τη νομιμοποίηση της ευθανασίας

Η Βουλή των Αντιπροσώπων της Ουρουγουάης ενέκρινε με 64 ψήφους έναντι συνόλου 99 μελών νομοσχέδιο που νομιμοποιεί την ευθανασία, μετά από μαραθώνια και φορτισμένη συζήτηση στην ολομέλεια. Το κείμενο τώρα θα διαβιβαστεί στη Γερουσία, όπου αναμένεται γενικά ότι θα λάβει τελική έγκριση μέσα στη χρονιά.

Δυνάμει του σχεδίου νόμου, διανοητικά ικανοί ενήλικοι που πάσχουν από ανίατη ασθένεια ή νόσο στο τελικό στάδιο θα μπορούν να ζητούν ιατρικώς υποβοηθούμενο θάνατο. Κρίσιμη τροπολογία προβλέπει ότι, σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ δύο θεραπόντων ιατρών, η υπόθεση θα εξετάζεται από ιατρικό συμβούλιο, ώστε να εξασφαλίζονται ιατρικές εγγυήσεις και διαδικαστικές ασφαλίσεις.

Τη συζήτηση άνοιξε ο βουλευτής Λουίς Γκάγιο, που συμμετέχει στην κυβερνώσα κεντροαριστερή συμμαχία Ευρύ Μέτωπο (Frente Amplio, FA), επικαλούμενος πρόσφατα θύματα που ενέπνευσαν την πρωτοβουλία. Δημοσκοπήσεις δείχνουν ευρεία στήριξη της ρύθμισης στην κοινωνία και ο πρόεδρος Ζαμαντού Ορσί έχει ταχθεί υπέρ της νομοθετικής πρωτοβουλίας.

Η Ουρουγουάη έχει προηγηθεί στη Λατινική Αμερική σε κοινωνικούς νόμους, έχοντας ήδη νομιμοποιήσει τον γάμο μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου, την άμβλωση και τη χρήση κάνναβης. Το εθνικό ζήτημα για την ευθανασία πυροδοτήθηκε εν μέρει από την υπόθεση του Φερνάντο Σουρέδα το 2019, πρώην παράγοντα του αθλητισμού που υπέστη εκφυλιστική ασθένεια και υποστήριξε δημόσια το δικαίωμα να δώσει τέλος στη ζωή του.

Από την οπτική της ηθικής του καθήκοντος και του σεβασμού προς το λογικό πρόσωπο, η νομιμοποίηση απαιτεί αυστηρή προστασία της αυτονομίας και της αξιοπρέπειας των ασθενών, παράλληλα με ανεξάρτητους ελέγχους που αποτρέπουν καταχρήσεις. Η πράξη θεωρείται ηθικά ορθή όταν βασίζεται σε καθολικές αρχές που σέβονται κάθε άτομο ως σκοπό και όχι ως μέσο, και όταν οι αποφάσεις γίνονται με πλήρη ενημέρωση και ελεύθερη θέληση.

Για τη βελτίωση της κοινωνίας και του περιβάλλοντος επιβάλλεται δημοκρατική διαβούλευση, ενίσχυση της παρηγορικής φροντίδας, ανάπτυξη κοινωνικών δικτύων υποστήριξης και επένδυση σε δημόσια υγεία. Η συλλογική ευθύνη περιλαμβάνει επίσης φροντίδα για μελλοντικές γενιές μέσω προστασίας του περιβάλλοντος, ώστε η παραμονή στη ζωή να συνδυάζεται με αξιοπρέπεια και βιώσιμη προοπτική για όλους.