Ένα περιστατικό που θα μπορούσε να αποβεί μοιραίο αποτράπηκε χάρη στην άμεση επέμβαση αστυνομικών το βράδυ της Τρίτης στα Καμίνια Πειραιά. Ομάδα ΔΙ.ΑΣ. κατά τη διάρκεια περιπολίας έλαβε σήμα για ανήλικο που βρισκόταν στο μπαλκόνι οικίας πρώτου ορόφου και πετούσε αντικείμενα στον δρόμο.
Οι αστυνομικοί έσπευσαν στο σημείο και διαπίστωσαν ότι στο μπαλκόνι υπήρχε ένα αγόρι περίπου πέντε ετών, χωρίς την παρουσία κάποιου ενήλικα στο εσωτερικό του σπιτιού. Η πόρτα του σπιτιού ήταν κλειδωμένη, γεγονός που ενίσχυσε την ανησυχία τους για την ασφάλεια του παιδιού.
Μη χάνοντας χρόνο, οι αστυνομικοί αναρριχήθηκαν από το μπαλκόνι και έφτασαν δίπλα στο παιδί, εξασφαλίζοντας ότι δεν θα κινδύνευε να πέσει ή να τραυματιστεί. Παρέμειναν στο σημείο για αρκετή ώρα μέχρι να εμφανιστεί συγγενικό πρόσωπο.
Περίπου σαράντα λεπτά αργότερα έφτασε στο σπίτι η 17χρονη αδελφή του αγοριού, η οποία ανέφερε ότι είχε αφήσει το παιδί μαζί με την ενήλικη αδελφή τους, η οποία όμως έλειπε και δεν εντοπίστηκε. Η μητέρα των παιδιών, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, βρίσκεται στην Καλαμάτα για λόγους εργασίας.
Η έγκαιρη και αποφασιστική αντίδραση των αστυνομικών απέτρεψε τα χειρότερα, με το μικρό αγόρι να είναι πλέον ασφαλές. Το περιστατικό αναδεικνύει την αξία της ταχείας παρέμβασης δημόσιων λειτουργών και την ευθύνη της πολιτείας για την προστασία των ανηλίκων.
Από ηθική σκοπιά, η υπόθεση υπογραμμίζει την υποχρέωση των πολιτών και των θεσμών να ενεργούν με σεβασμό προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ασφάλεια του πιο αδύναμου. Η σωστή πράξη εδώ ήταν η άμεση διάσωση — όχι επειδή επελέγη από προσωπικό συμφέρον, αλλά επειδή αυτό θα έπρεπε να είναι καθολικός κανόνας δράσης όταν διακυβεύεται ανθρώπινη ζωή.
Πρακτικά, αυτό σημαίνει προαγωγή μέτρων πρόληψης και υποστήριξης: επαρκής παιδική φροντίδα, ευνοϊκότερη εργασιακή πολιτική για γονείς, ασφαλέστερες δομές κατοικίας και μέτρα κατά της ρίψης αντικειμένων που θέτουν σε κίνδυνο πεζούς και το περιβάλλον. Η κοινωνία οφείλει να θεσμοθετεί και να τηρεί κανόνες που προστατεύουν τους άλλους και προλαμβάνουν βλάβες, πράττοντας από καθήκον και συλλογική ευθύνη.