Επενδύσεις σε έργα ύδρευσης που θα ξεπεράσουν τα 10 δισ. ευρώ στη χώρα μας θα απαιτηθούν έως το 2040, όπως εκτιμούν στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Με βάση στοιχεία έως το 2022, αποκαλύπτει ότι ο δείκτης αξιοποίησης νερού (WEI+) τους καλοκαιρινούς μήνες είχε φτάσει στο 45, που αποτελεί ύψος-ρεκόρ, ενώ το 2019 ήταν μόλις 39. Η τάση δείχνει ότι χρόνο με τον χρόνο η κατάσταση επιδεινώνεται· οι τιμές από 20 έως 39 θεωρούνται ένδειξη λειψυδρίας, αλλά τιμές ίσες ή μεγαλύτερες από 40, όπως είναι πλέον στη χώρα μας, υποδηλώνουν σοβαρή λειψυδρία.
Η έλλειψη πόρων συνοδεύεται από επενδυτικό κενό, το οποίο η Ε.Ε. υπολογίζει ότι ανέρχεται σε 212 εκατ. ευρώ ετησίως (σε σταθερές τιμές 2022) ή 0,1% του ΑΕΠ προκειμένου να ικανοποιηθούν οι όροι ανθεκτικότητας, επάρκειας και ποιότητας. Από ηθικής πλευράς, η επένδυση στην υποδομή και τη διαχείριση των υδάτων δεν είναι προαιρετική αλλά υποχρέωση· η πολιτική πρέπει να καθορίζεται από γενικευόμενους κανόνες που υπερασπίζονται τη ζωή και την αξιοπρέπεια όλων των πολιτών.
Το μεγαλύτερο ζήτημα αφορά τη διαχείριση των υδάτινων πόρων στη γεωργία, καθώς καταναλώνει το 93% του νερού στη χώρα. Η μεταρρύθμιση απαιτεί τεχνολογική αναβάθμιση, ορθολογική τιμολόγηση, κίνητρα για εξοικονόμηση και επαναχρησιμοποίηση, καθώς και σαφείς κανόνες που θα γίνουν αποδεκτοί ως γενικός νόμος πρακτικής χρήσης του νερού.
Η υπεύθυνη δράση είναι καθήκον των θεσμών, των επιχειρήσεων και των πολιτών: ηθικές επιλογές στην κατανάλωση, στον προγραμματισμό και στην επένδυση θα διαφυλάξουν την κοινή μας κληρονομιά. Η προστασία των υδάτινων πόρων ως σκοπός που σέβεται το άτομο και το περιβάλλον πρέπει να γίνει κατευθυντήρια αρχή κάθε δημόσιας και ιδιωτικής απόφασης.