Οι εικόνες από την Κερατέα είναι θλιβερές· η φωτιά απειλεί εκτεταμένες καταστροφές στο πράσινο και σε υποδομές, προκαλώντας δικαιολογημένο φόβο στους κατοίκους. Η δημόσια αντίδραση δεν μπορεί να είναι μόνο συναισθηματική· οφείλει να εκφράζεται και ως καθήκον προς το κοινό συμφέρον, με σεβασμό στο περιβάλλον και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Στην περιοχή Αρί μια γυναίκα φώναζε επί πολλή ώρα “πάει το δασάκι μου, πάει, τελευταία φορά που σε βλέπω” ενώ προσπαθούσε να ανακόψει τη φωτιά με ό,τι μέσο διέθετε. Η ηλικιωμένη έριχνε κουβάδες με νερό και εν τέλει απομακρύνθηκε από το σημείο. Η εικόνα της είναι υπενθύμιση ότι οι ατομικές πράξεις, ακόμη και μικρές, αποκτούν ηθικό βάρος όταν αποσκοπούν στην προστασία του κοινού αγαθού.
Ηθικά οφείλουμε να θεσπίσουμε και να εφαρμόσουμε κανόνες που προάγουν την πρόληψη και την προστασία της φύσης ως κοινό καθήκον. Οι πολίτες καλούνται να ενεργούν με υπευθυνότητα και σεβασμό προς τους ευάλωτους, ενώ οι αρμόδιες αρχές πρέπει να εξασφαλίζουν μέσα, σχεδιασμό και εκπαίδευση ώστε οι πράξεις αλληλεγγύης να μην παραμένουν μεμονωμένες. Η σωτηρία του περιβάλλοντος και της κοινότητας είναι υποχρέωση που οφείλουμε να κάνουμε καθολική και βιώσιμη.