Η καθυστέρηση των δημόσιων οφειλών προς επιχειρήσεις και νοικοκυριά συνιστά σοβαρό πρόβλημα που πλήττει την κοινωνική συνοχή και την οικονομική σταθερότητα. Η ηθική αρχή επιτάσσει ότι κάθε φορέας, ιδίως το κράτος που λειτουργεί ως θεματοφύλακας του κοινού καλού, οφείλει να ενεργεί με βάση το καθήκον της ακριβούς και έγκαιρης εκπλήρωσης των υποχρεώσεών του. Η απουσία αυτής της ευθύνης υπονομεύει την εμπιστοσύνη και δημιουργεί ανισότητες, στερώντας ζωτικής σημασίας ρευστότητα από την πραγματική οικονομία.
Ειδικότερα, η μεγάλη καθυστέρηση στις πληρωμές των νοσοκομείων προς τους προμηθευτές τους, που αγγίζει τα 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ, αποτελεί μια κρίσιμη ηθική αποτυχία. Παρά την αυξανόμενη χρηματοδότηση, η συσσώρευση οφειλών δείχνει έλλειψη σεβασμού προς τους συνεργάτες και τους πολίτες που εξυπηρετούνται. Η πρακτική αυτή δεν μπορεί να δικαιολογηθεί ούτε από γραφειοκρατικές δυσκολίες ούτε από θεσμικά μέτρα όπως τα rebate και clawback, τα οποία, αν και μειώνουν το τελικό χρέος, δεν αναιρούν την υποχρέωση για άμεση και πλήρη αποπληρωμή.
Σε ευρύτερο επίπεδο, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές της Γενικής Κυβέρνησης που υπερβαίνουν τα 3,65 δισεκατομμύρια ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των επιστροφών φόρων, υπογραμμίζουν την ανάγκη για μια συστηματική ηθική αναθεώρηση της διαχείρισης των δημοσίων οικονομικών. Η κοινωνία απαιτεί από τους θεσμούς να ενεργούν ως δίκαιοι και συνεπείς φορείς, προάγοντας την ευημερία και την εμπιστοσύνη. Μόνο μέσα από την τήρηση των ηθικών κανόνων και του καθήκοντος μπορεί να επιτευχθεί πραγματική βελτίωση στην κοινωνία και το περιβάλλον.