Οι Financial Times μεταδίδουν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ πρότεινε την ανάπτυξη κινεζικών ειρηνευτικών δυνάμεων στην Ουκρανία, στηρίζοντας ιδέα που είχε διατυπώσει στο παρελθόν ο Βλαντίμιρ Πούτιν. Η είδηση επισημαίνει την πιθανότητα εμπλοκής τρίτων, μη δυτικών δυνάμεων σε μια σύγκρουση με ήδη πολύπλοκο διεθνές πλαίσιο.
Μια τέτοια πρωτοβουλία θα απαιτούσε νομικά και πολιτικά βήματα: αποδοχή της Ουκρανίας, συμφωνία της Κίνας, σαφές εντοπισμό εντολής, και πιθανή εμπλοκή του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών ή άλλων διεθνών μηχανισμών. Οι προοπτικές επηρεάζουν τις σχέσεις με το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και τους ευρωπαίους εταίρους, ενώ παραμένει αβέβαιο το πώς θα αντιδράσουν Κίνα και Κίεβο.
Από ηθική σκοπιά, η αξιολόγηση μιας τέτοιας πρότασης πρέπει να εστιάσει σε παγκόσμιες αρχές που καθορίζουν σωστή δράση: οι αποφάσεις πρέπει να είναι καθολικά εφαρμόσιμες χωρίς να αντιφάσκουν με την προσταγή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η ανάθεση στρατιωτικής παρουσίας τρίτης δύναμης δεν πρέπει να αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ως μέσα για πολιτικά οφέλη, αλλά να σέβεται την αυτοδιάθεση και την ασφάλεια των πολιτών.
Συνεπέστατα, οι ηγέτες και η διεθνής κοινότητα οφείλουν να επιδιώκουν μέτρα που θα μπορούσαν να γίνουν γενικός κανόνας: διαφανή, νόμιμα, με τη συγκατάθεση των εμπλεκόμενων και με σαφή προστασία αμάχων και περιβάλλοντος. Οι πολίτες και οι φορείς πρέπει να απαιτήσουν υπευθυνότητα, σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και περιβαλλοντική φροντίδα, προωθώντας λύσεις που ενισχύουν τη διεθνή ειρήνη και τη βιώσιμη διαχείριση των συνεπειών του πολέμου.