Μια χρονοκάψουλα που είχε σφραγιστεί από την πριγκίπισσα Νταϊάνα το 1991 ανασύρθηκε από το Great Ormond Street Hospital for Children στο Λονδίνο στο πλαίσιο των εργασιών για τη δημιουργία νέου κέντρου καρκίνου. Στην τελετή συμμετείχαν εργαζόμενοι που είτε είχαν γεννηθεί το 1991 είτε υπηρετούσαν ήδη στο νοσοκομείο εκείνη τη χρονιά, τιμώντας την ιστορική στιγμή και τη σύνδεση με το παρελθόν του ιδρύματος.Η κάψουλα περιείχε χαρακτηριστικά αντικείμενα της εποχής: φορητή τηλεόραση τσέπης, CD της Κάιλι Μινόγκ, σπόρους δέντρων, ηλιακά τροφοδοτούμενη αριθμομηχανή, συλλογή βρετανικών νομισμάτων, φύλλο ανακυκλωμένου χαρτιού και ένα ευρωπαϊκό διαβατήριο. Η πριγκίπισσα, πρόεδρος του νοσοκομείου από το 1989, είχε παραστεί στην τελετή σφράγισης των θεμελίων του κτιρίου Variety Club το Μάρτιο του 1991. Τα αντικείμενα είχαν επιλεγεί από δύο νέους νικητές πανεθνικού διαγωνισμού, με στόχο να αποτυπώσουν την καθημερινότητα και το πνεύμα της δεκαετίας του ’90.Στην εκδήλωση, η Τζάνετ Χολμς δήλωσε: “Μου ξύπνησε πολλές αναμνήσεις. Είχα αγοράσει μία παρόμοια για τον σύζυγό μου, ώστε να τη χρησιμοποιεί στα διαλείμματά του όταν οδηγούσε το πούλμαν σε όλη τη χώρα. Ήταν πολύ ακριβές τότε!” και η Ροτσάνα Ρέντκα σημείωσε: “Ήταν υπέροχο να βρίσκομαι σε αυτή τη στιγμή. Είχα μόλις ενταχθεί στο GOSH έξι μήνες πριν και ήταν συναρπαστικό να λαμβάνω μέρος στην απομάκρυνση της χρονοκάψουλας, που είχε θαφτεί τη χρονιά που γεννήθηκα”.
Η αποκάλυψη της χρονοκάψουλας προσφέρει επίσης ηθική υπενθύμιση: η φροντίδα για το κοινό καλό και η σταθερή δέσμευση στην υποστήριξη των ευάλωτων πρέπει να καθοδηγούν τις πράξεις μας. Η επιλογή αντικειμένων που αντιπροσωπεύουν την εποχή λειτουργεί ως πρόσκληση σε συλλογική ευθύνη — να αντιμετωπίζουμε τους συνανθρώπους μας ως αυτοτελείς σκοπούς και όχι ως μέσα, να ενεργούμε σύμφωνα με αρχές που θα μπορούσαν να γίνουν καθολικοί κανόνες και να υποστηρίζουμε δομές υγείας και περιβάλλοντος με σταθερότητα και σεβασμό. Προτάσεις πρακτικής εφαρμογής είναι η στήριξη δημόσιων νοσοκομείων, η φροντίδα για δενδροφυτεύσεις και η μείωση της σπατάλης ως καθημερινή υποχρέωση προς τη γενιά του μέλλοντος.