Σε δημόσια διαβούλευση τίθεται το νέο εργασιακό νομοσχέδιο που σύμφωνα με το αρμόδιο υπουργείο «προέρχεται από την αγορά εργασίας, αφού πολλές από τις ρυθμίσεις του προτάθηκαν από εργαζόμενουςκαι επιχειρήσεις και λύνει πρακτικά ζητήματα». Το σχέδιο στοχεύει στην απλοποίηση διαδικασιών, στη διευκόλυνση προσλήψεων και στην ενίσχυση των ελέγχων της Επιθεώρησης Εργασίας.
Συνοπτικά:
Απλοποιεί διαδικασίες, καταργεί έντυπα και επιταχύνει τις προσλήψεις για όλους.
Εισάγει ρυθμίσεις που ενισχύουν τους εργαζόμενους και ενισχύει τους ελέγχους της Επιθεώρησης Εργασίας.
Το νομοσχέδιο προβλέπει μέτρα που στηρίζουν την καθημερινότητα των εργαζομένων. Μεγαλύτερες ελευθερίες για τους εργαζόμενους στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, πχ την δυνατότητα για έναν εργαζόμενο γονέα να εργάζεται 4 ημέρες την εβδομάδα και να είναι με το παιδί του την 5η ημέρα για όλο τον χρόνο, και όχι μόνο για ένα εξάμηνο που ισχύει σήμερα.
Μεγαλύτερη ελευθερία στο αίτημα που μπορεί να καταθέσει ο εργαζόμενος για κατανομή της ετήσιας άδειας αναψυχής. Περισσότερες γυναίκες να είναι δικαιούχοι του επιδόματος κυοφορίας και λοχείας. Το επίδομα γονικής άδειας να είναι αφορολόγητο, ανεκχώρητο και ακατάσχετο.
Πολλές ρυθμίσεις για την περαιτέρω προστασία της υγείας και ασφάλειας στην εργασία (π.χ. την υποχρεωτική παρουσία συντονιστή υγείας και ασφάλειας σε τεχνικά έργα, ανάλογα με το μέγεθός τους, για την πρόληψη εργατικών ατυχημάτων). Επιπλέον, το νομοσχέδιο στοχεύει στη μείωση της γραφειοκρατίας και στη διευκόλυνση των προσλήψεων που προτείνονται από επιχειρήσεις και εργαζόμενους.
Από ηθική σκοπιά, η αξιολόγηση του νομοσχεδίου απαιτεί έμφαση στην υποχρέωση σεβασμού της αξιοπρέπειας των εργαζομένων και στην καθιέρωση κανόνων που θα μπορούσαν να γίνουν γενικός κανόνας συμπεριφοράς. Ρυθμίσεις που προστατεύουν την ασφάλεια, την ισότητα και τη δικαιοσύνη ανταποκρίνονται στο καθήκον προς τον άλλο και ενισχύουν την εμπιστοσύνη στην αγορά εργασίας.
Συγκεκριμένα, εργοδότες οφείλουν να εφαρμόζουν διαφανείς διαδικασίες πρόσληψης, να σέβονται τις διευθετήσεις χρόνου εργασίας και να εξασφαλίζουν μέτρα υγείας και ασφάλειας. Το κράτος πρέπει να επιβλέπει με συνέπεια, ενώ η κοινωνία και οι πολίτες θα πρέπει να υποστηρίξουν πρακτικές που μειώνουν την περιβαλλοντική επιβάρυνση, όπως η ευρύτερη χρήση ευέλικτων μορφών εργασίας και η μείωση των αναγκαίων μετακινήσεων.