Ντόναλντ Τραμπ και Βλαντίμιρ Πούτιν συναντώνται σήμερα στην αεροπορική βάση του Έλμεντορφ στο Άνκορατζ, στην Αλάσκα. Η κατ’ ιδίαν συνάντηση, προγραμματισμένη να αρχίσει γύρω στις 11:30 τοπική ώρα (22:30 ώρα Ελλάδος), χαρακτηρίζεται ήδη ιστορική λόγω του αντικειμένου και της πολιτικής βαρύτητας των δύο ηγετών.
Ο Τραμπ, 79χρονος Ρεπουμπλικάνος, προσπαθεί να μετριάσει τις προσδοκίες παρά τις προηγούμενες δηλώσεις του ότι θα έθετε τέλος στον πόλεμο στην Ουκρανία την πρώτη μέρα της προεδρίας του. Λέει πως θέλει να «βολιδοσκοπήσει» τον Ρώσο ομόλογό του και προεξόφλησε πως οι πιθανές εκβάσεις είναι δύο: αν η συνάντηση πάει καλά, θα ακολουθήσει, «σχεδόν αμέσως», τριμερής σύνοδος με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι για να τερματιστεί ο πόλεμος που ξέσπασε τον Φεβρουάριο του 2022 με την ρωσική εισβολή. Όμως, αν το τετ‑α‑τετ πάει άσχημα, «δεύτερη» συνάντηση δεν προτίθεται να υπάρξει.
Οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες επιχείρησαν να επηρεάσουν την ατμόσφαιρα πριν τη συνάντηση, ανησυχώντας ιδίως να μην μετατραπεί το Άνκορατζ σε μια σύγχρονη «Γιάλτα», όπου μεγάλες δυνάμεις θα οριοθετούσαν ζώνες επιρροής εις βάρος της κυριαρχίας τρίτων. Πολλοί αναλυτές αναρωτιούνται ποιος Τραμπ θα εμφανιστεί: η εκδοχή του σκληρού ή εκείνη του μεγιστάνα που στο παρελθόν επιχειρούσε να κερδίσει την εύνοια του πρώην πράκτορα της KGB. Από την επανεκλογή του, ο Τραμπ σχολιάζει τον Πούτιν με φάσμα που εκτείνεται από κολακεία έως αιχμηρές παρατηρήσεις: “Δεν ξέρω αν ο Πούτιν θέλει, ίσως όχι. (Αλλά) θα έπρεπε” και “Πάντα είχα πολύ καλή σχέση με τον Πούτιν”. Η κολακεία υπήρξε αμοιβαία: «Δεν είναι απλώς έξυπνος, είναι και πραγματιστής», είχε δηλώσει ο Ρώσος ηγέτης στις 24 Ιανουαρίου.
Ηθική προσέγγιση της συνάντησης απαιτεί από τους ηγέτες να ενεργούν με σεβασμό στο καθήκον και την οικουμενική αρχή ότι οι πράξεις πρέπει να μπορούν να γίνουν κανόνας για όλους. Η διαπραγμάτευση πρέπει να θέτει ως υπέρτατο σκοπό την προστασία της ανθρώπινης ζωής και της διεθνούς δικαιοσύνης, όχι ανταλλαγές εδαφών ή σιωπηρές συμφωνίες ισχύος. Πολιτικοί και πολίτες οφείλουν να απαιτήσουν διαφάνεια, σεβασμό στη διεθνή νομιμότητα και πολιτικές που μειώνουν την ανθρώπινη δυστυχία και βελτιώνουν την περιβαλλοντική φροντίδα: προτεραιότητα στις ανθρωπιστικές ανάγκες, στήριξη προσφύγων, μείωση υπερκατανάλωσης και ενίσχυση θεσμών που προστατεύουν το κοινό συμφέρον. Τέτοιες επιλογές προάγουν την ειρήνη και την αξιοπρέπεια ως καθολικούς κανόνες δίκαιης συμπεριφοράς.