Ο πρόεδρος του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και καθηγητής Περιβαλλοντικής Μηχανικής Δημοσθένης Σαρηγιάννης περιγράφει σημαντική ρύπανση στην Πάτρα εξαιτίας των δασικών και βιομηχανικών πυρκαγιών. Οι μετρήσεις δείχνουν τιμές αιωρούμενων σωματιδίων πολύ πάνω από τα όρια ασφαλείας, με επιπλέον έκλυση διοξινών, φουρανίων και πολυαρωματικών υδρογονανθράκων, ουσίες που δεν έχουν θεμιτό όριο έκθεσης. Επηρεάζονται άμεσα οι κάτοικοι στις πληγείσες περιοχές και δευτερευόντως οι πληθυσμοί κατά τη διασπορά του νέφους καπνού, με ιδιαίτερο ρίσκο για ανθρώπους με αναπνευστικές ή καρδιαγγειακές νόσους.
«Είμαστε σε πολύ υψηλές τιμές, πάνω από 150 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο ανάλογα με το σημείο, κάτι το οποίο δικαιολογείται ακριβώς λόγω των δασικών πυρκαγιών» είπε στο Πρώτο Πρόγραμμα, αναφερόμενος στα επικίνδυνα αιωρούμενα σωματίδια που εκλύονται από τις πυρκαγιές που κατακαίνε την Αχαΐα ο πρόεδρος στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και καθηγητής Περιβαλλοντικής Μηχανικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Δημοσθένης Σαρηγιάννης.
«40 είναι το όριο ασφαλείας. Κανονικά έπρεπε να έχουμε μηδέν, θεωρητικά», σημείωσε ο κ. Σαρηγιάννης.
«Αυτά είναι κυρίως αιθάλη προφανέστατα, αλλά η αιθάλη έχει μέσα και αέρια που προκύπτουν από την καύση τεχνητών υλικών όπως διοξίνες και φουράνιo και ακόμη και μέταλλα που προκύπτουν πάλι απ’ την καύση τεχνητών υλικών και έτσι αυτό που εισπνέουμε δεν είναι απλώς ένα σωματίδιο στάχτης, ας το πούμε έτσι, το οποίο μπορεί να εισπνεύσουμε και άλλες στιγμές. Δημιουργεί και αυτό από μόνο του προβλήματα, αλλά η αλήθεια είναι ότι δημιουργούν ακόμα περισσότερα προβλήματα οι προσροφήσεις και αυτά είναι πολύ συχνά καρκινογόνες ουσίες, αυτές που ανέφερα προηγουμένως οι διοξίνες τα φουράνια, οι πολυαρωματικοί υδρογονάνθρακες είναι καρκινογόνες ουσίες, για τις οποίες στην πραγματικότητα δεν υπάρχει όριο ασφαλείας. Εκεί, πρέπει να μην υπάρχουν» επισήμανε.
Ηθική ανάλυση και πρακτικές υποχρεώσεις: Η κατάσταση απαιτεί δράση από καθήκον και σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και την κοινότητα. Υπάρχει υποχρέωση προς τον συνάνθρωπο να ελαχιστοποιηθεί η έκθεση σε επιβλαβείς ρύπους, να δοθούν σαφείς οδηγίες προστασίας, να εξοπλιστούν οι εθελοντές με κατάλληλο προστατευτικό υλικό και να εφαρμοστούν μέτρα για τον περιορισμό της ρύπανσης από πηγές καύσης τεχνητών υλικών. Οι πολίτες οφείλουν να πράττουν με τρόπο που, αν γενικευόταν, θα προωθούσε την υγεία και την περιβαλλοντική ασφάλεια· οι θεσμοί οφείλουν να διασφαλίζουν την πρόληψη, την ενημέρωση και την αποκατάσταση των επιπτώσεων για το κοινό καλό.